podawszy mi flegmatycznie kończynę usiadł przy biurku i wetknął nos
Stefan Żeromski Berlina, później zdrowie Wielkiego Wschodu, Mistrza katedry, urzędników loży "Złoty lichtarz" i świeżo przed miesiącem powstałej "na wschodzie" Warszawy loży pod nazwą Friedrich Wilhelm zur Säule,
bakińskiej szkole tłumaczył: "Odzywa się we mnie głos jakiś wewnętrzny, który, ilekroć się odzywa, odwodzi mię zawsze od tego, cokolwiek w danej chwili zamierzam czynić, sam jednak nie pobudza mię
Cytat
takim człowiekiem. Oficer stanął nad nim i z uśmiechem ironii coś mówił. Wśród buchania strzałów, wśród owych galopem pędzących fal powietrza, wśród walenia w mury pobliskie oskardów saperskich,
nabijać i walić. Dzika żądza w nim biła jak ten nabój w rozpalonej lufie. Zapomniał, gdzie jest i co się z nim przytrafia. Chwilami mu się zdało, że bije w kufę wilka w śnieżnym parowie i ma
Cytat
dla opuszczających miasto i pierwszy wielkiej stolicy na tej szosie zwiastun - wytoczyła się jejmość niska a pękata, gruba jak komoda. Długo przypatrywała się mijającym szóstkom bolszewickich
rynków, z uliczek, z mieszkań, z powierzchni ziemskiej poznikali. Wchłonęły ich głębokie piwnice, lochy i chodniki, podziemne miasto trwogi. Była już blisko pierwsza po północy, kiedy ozwały się