jego dziwnie wyziębło i przyćmiło się smutkiem. Chodził z kąta w
Stefan Żeromski aparatem kinematograficznym, niżej podpisanemu oraz dwu szoferom. Papiery podróżne wyznaczały kierunek na teren operacyjny frontu północnego. Skacząc, jak piłka, po kamiennych bulwach przedmieść
pewnej wyżynie. Po ostrości przeciągu wietrznego domyślił się, że jest na samym wierzchołku wzniesienia. Uczynił jeszcze kilka kroków - i oto w niewielkiej odległości rzuciły mu się w oczy światła.
Cytat
mógł - usiadł przy stoliku i wpatrywał się przede wszystkim z uporem w okno, bez żadnego zresztą wyraźnego powodu, następnie zaś zajął się bębnieniem palcami po stole. Czuł najwyraźniej, że
stało kilku żołnierzy w szarych, podniszczonych rogatych czapkach. Kobiety stare i słabe chwytały się dygocącymi palcami za balasy owych sztachet, mężczyźni, zmordowani drogą, całowali słupy w tym
Cytat
obszary piasków ziemi Guyenne i Gaskonii, lasy dębu korkowego pod Roquefort a kasztanowe dąbrowy pod Mont de Marsam weszli w departament des Landes, w smutne i usypiające piaszczyste pola. Piechota
tam, policzki zwisały jak u pijaków, długie brody były sztywne i rzadkie, ale gdy się w nie zanurzało ręce, garście pozostawały puste. Pod brodami jednak - oto było właściwe odkrycie, które