Stefan Żeromski nich śmiesznego uporu dziewic numantyńskich. Wprawdzie są wyjątki, ale o tym później... W oczach jego, gdy to mówił, siedziało ponure szyderstwo. Dolna szczęka była wysadzona naprzód, a nozdrza Stanęli za progiem izby bawialnej, gdzie był już tłok taki, że obrócić się nie było sposobu, gdy cześnik przepraszał właśnie swych gości i zaklinał, żeby się bawili, jak mogą. - Łuczywa nam tylko