panka i mówiąc do niego: "pójdziesz mi, mój panie Cedzyna"...albo:
Stefan Żeromski nastał. W błękitnym mroku zimowym rozległ się szybki szczęk i trzask lanc, wzmogły się śmiertelne krzyki, stękanie koni i tętent skoków ich po żelaznej grudzie. Podjazd został panem obozowiska,
co jest i będzie. Jakże się niegdyś łudził sądząc inaczej! Ale głos przebrzmiał. Dawał się słyszeć naokół tylko szorujący, kamienny szum potoku, płynna jego melodia, jak się przez wilgotne igły
Cytat
rodzenie się, na wschód wiosenny życia. Krynica pierwiastkowego uczucia i dokładnej wiedzy o nim na chwilę rozchyliła się przed jego duszą, ukazała cudowne kłęby wody wiekuistej. Spływał stamtąd
Żołnierz hiszpański, pragnąc cios zadać, musiał zbliżać się o dwa i trzy kroki. Furkot chorągiewki i błysk ostrza tworzył wnet wolne koła. Wokół trzech jeźdźców na koniach powstawały trzy place, a
Cytat
Irun, lecz krótszą, prowadzącą wprost do Aragonii, prastarym szlakiem Karola Wielkiego, na wąwozy roncewalskie. Tysiąc koni pod pułkownikiem Konopką, a pod szefami szwadronów: Kostaneckim, Klickim i
każe, a patrzcie na krzywdę moją - oto wszystko. - To my, jaśnie dziedzicu, dziś zaraz tę Radę ustanowimy? - Tak, tak, zaraz - rzekł pan Opadzki. Mieszczanie skłonili mu się do stóp i zwolna