- Czyż ty naprawdę?... - zapytał pan Dominik. - Tak, ojcze.
Stefan Żeromski mijających godzin. Skoro świt ruszono dalej. Szła już przez przełęcz gotardzką nowa, w roku 1800 zbudowana droga, ale w tym dniu śladu jej nie było. Zamiecie przywaliły dolinę niezmiernymi zaspami.
zaraz żywą, choć milczącą gestykulacją poprosił ją, by wstawiła się za nim u adwokata. Widocznie potrzebował koniecznie informacji adwokata, ale może tylko w tym celu, by dać je do wykorzystania
Cytat
chyłkiem między knutem i poczciwym polskim snobizmem. Cezary nigdy nie mógł w sedno utrafić. Pan Szymon Gajowiec, dążący wszystkimi swymi siłami do przedstawienia Polski najistotniejszej, takiej,
ochłonął i odpowiedział nawet z nieznacznym uśmiechem: - Postawiłem przed miesiącem kilka wniosków o przeprowadzenie dowodu w mojej sprawie i czekam na załatwienie. - Ależ pan sobie zadaje
Cytat
w trzeźwości swe niewidzialne, nieujęte ręce. Uczuł na sobie smugi jej rozkosznych pokus, niejasnej, nadmiernie uroczej względności wszystkiego, co mogłoby być inne niż jej wola tajemnicza, pełna
jakoby na ptasie skrzydła. Koń niósł go wskroś tych zasp, których zimny oddech tak miłośnie mu twarz ochładzał... A w saniach lecących przed nim - te dwie panie... Jedna starsza, mężatka czy wdowa;